Bursa'da ilk müze 1904 yılında dönemin Milli Eğitim Müdürü Azmi Beyin gayretleri ile, Müze-i Hümayun'un şubesi olarak Bursa Erkek Lisesi'nin bir bölümünde açılmış, burada toplanan ve sergilenen eserler 1930 yılında Yeşil Medrese'ye taşınmıştır. 1972 yılında müzenin arkeoloji seksiyonu Kültürpark içerisinde yapılan modern binaya "Arkeoloji Müzesi" olarak taşınmış, Yeşil Medrese ise onarıldıktan sonra 1975 yılında "Türk İslâm Eserleri Müzesi" olarak ziyarete açılmıştır.

Bursa'da, Müze Müdürlüğü'ne bağlı olarak hizmet veren altı adet müze bulunmaktadır.

ARKEOLOJİ MÜZESİ

1904 yılından 1972 yılına kadar Bursa Erkek Lisesi ve Yeşil Medrese'de toplanan arkeolojik eserler, Kültürpark içerisinde yaptırılan Arkeoloji Müzesi'ne taşınmış ve modern bir şekilde teşhir-tanzimi yapılarak, 1972 yılında ziyarete açılmıştır. Halen bu binada hizmet vermektedir.

Müzede M.Ö. 3.binden Bizans Devri sonlarına kadar olan dönemde Bithynia ve Mysia bölgelerinde bulunmuş eserler sergilenmektedir.

Salon I: M.Ö.3.bin yıllarına ait yortan kültürüne ait pişmiş toprak mezar buluntuları ile M.Ö. 2.bin yıllarından kalma kesici taş ve bronz el baltaları, Urartu bölgesinden gelmiş pişmiş toprak kaplar, M.Ö. 1.bine ait Frig Dönemi minyatür mabet örneği, bronz kaplar ve fibulalar tarihin kesitlerinden bir mozaik oluşturmaktadır. Ayrıca müzenin Antandros nekropolünde gerçekleştirdiği kurtarma kazısında ortaya çıkarılan figürin, değişik formdaki kaplar ve süs eşyalarından oluşan mezar buluntuları da önemli yer tutmaktadır. Salondaki önemli eserlerden biri de Karacabey'in Şükraniye Köyü'nde bulunmuş olan Greko-Pers mezar stelidir. M.Ö. 546'da Anadolu'yu istila eden Pers Dönemine ait bu eser, ikisi İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde olmak üzere dünyadaki üç örnekten biridir.

Salon II: Roma Dönemine ait taş eserlerin yer aldığı bu salonda M.S. 2.yüzyıl dolaylarına ait portre başlarının yanı sıra, tanrılar tanrısı Zeus'un tasvirleri, kuvvetin ve gücün temsilcisi Herakles'in Nemea aslanını boğduktan sonra postunu koluna dolamış dinlenir durumdaki tasviri, Anadolu'nun en eski bereket tanrıçası Kybele heykelleri ile sağlık tanrıçası Asklepios'a adanmış sunaklar göze çarpmaktadır. Salonun en önemli eserleri arasında bronzdan yapılmış "Savaş ve Akıl tanrıçası" Athena büstü ile "Güneş Tanrısı" Apollon bulunmaktadır.

Salon III: M.Ö. 8. yüzyıldan Bizans Devri sonlarına kadar olan dönemin eserleri bu salonda sergilenmektedir. Geometrik Dönemden başlayıp, Roma Dönemine kadar uzanan değişik formdaki keramik kaplar kronolojik bir sıra ile sergilenmektedir. Sergilenen eserler arasında Arkaik ve Roma Dönemine ait pişmiş toprak figürinler, yine Roma Dönemine ait bronz ve cam kaplar ile süs eşyaları, pişmiş toprak kandiller, Bizans Dönemine ait gümüş, bronz ve pişmiş toprak eserlerde bulunmaktadır. Yine bu salonda Roma Dönemine ait altın süs eşyaları önemli bir yer tutmaktadır.

Aynı salonun asma katında ise Arkaik, Klasik, Hellenistik, Roma ve Bizans Çağlarına ait altın, gümüş ve bronz sikkeler sergilenmektedir.

Salon IV: Burada Balıkesir İli, Üçpınar Köyü'nde bulunan tümülüsün 1/1 ölçülerindeki bir benzeri ve Akhaemenid Dönemine tarihlenen at arabası buluntuları ile bu buluntulardan hareket edilerek yapılan arabanın antik çağdaki örneği teşhir edilecektir.

Açık Teşhir: Arkeoloji Müzesi'nin bahçesinde de önemli taş eserler yer almaktadır. Türkiye müzeleri içerisinde önemli bir yer tutan zengin stel koleksiyonu burada sergilenmektedir. Ayrıca Bursa ve çevresinde bulunan lahit mezar örnekleri ile çeşitli mimari parçalar görülmeye değerdir.

ATATÜRK MÜZESİ

Çekirge Caddesi üzerinde bulunan binanın 19.yüzyılın sonlarında yapıldığı tahmin edilmektedir. Köşk bodrum ve çatı katının dışında iki katlıdır. Atatürk'ün Bursa'yı ikinci ziyaretinde (20-24 Ocak 1923) Bursa Belediyesi bu binayı Miralay Mehmet Bey'den satın alarak kendisine hediye etmiştir. Bundan sonra Atatürk Bursa'yı ziyaretlerinde bu evde kalmış, 1938 yılından sonra Bursa Belediyesi tarafından T.C. Emekli Sandığı'na satılmış, 6.2.1968 tarihinde Emekli Sandığı köşkün kullanımını Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü'ne devretmiştir. 29 Ekim 1973 tarihinde Cumhuriyet'in 50.yılında müzeye dönüştürülerek ziyarete açılmıştır.

I. Kat: Girişin sağında kabul salonu, solda yemek salonu ile buraya açılan dinlenme odasından meydana gelmiştir.

II. Kat: Sağda yatak odası, solda çalışma odası ve çalışma odasının sağ yan tarafından geçilerek limonluk bölümüne ulaşılır. Bodrum kat, mutfak ve hizmet için kullanılmıştır. Köşkün eşyalarının tamamına yakını Atatürk'ün kullandığı orijinal eşyalardır.

MUDANYA MÜTAREKE EVİ MÜZESİ

Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti'nin siyasi alanda kazandığı ilk başarısının göstergesi olan Mudanya Mütarekesi bu evde imzalanmıştır.

Mudanya İlçesi merkezinde bulunan ev 19.yüzyıl sonlarına tarihlenmektedir. Rus asıllı Aleksandır Ganyanof'a ait olan ev, daha sonra Mudanyalı iş adamı Hayri İpar tarafından satın alınarak onarılmış ve 1937 yılında Mudanya Belediyesi'ne bağlı bir müzeye dönüştürülmüştür. 1959 yılında ise Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü'ne devredilmiştir.

Bodrum ve çatı katının dışında iki katlı olan ahşap evin birinci katında mütarekenin imzalandığı salon ve İsmet Paşa'nın çalışma odası, üst katta İsmet Paşa ve yaverlerinin yatak odaları yer almaktadır.

Mütareke döneminin eşyalarının korunduğu bu evde ayrıca o döneme ait fotoğraflar ve belgeler sergilenmektedir.

MUDANYA TAHİR PAŞA KONAĞI

İki katlıdır. Planı çok değişiklik geçirmiş, eski halini kaybetmiştir.

İkinci katta bulunan baş oda kalem işleri ile süslüdür. Odanın iki cephesinde alt ve üst pencereler olup bunlar renkli camlıdır. Duvar yüzeyleri malakari alçı süslemelerle kaplıdır. Panoların içi çiçek motifleriyle süslenmiştir. Odanın bir duvarını kaplayan yüklük de kalem işleri ile süslenmiştir. Odanın dış kapısında 1138H./1725 M. tarihi yazmaktadır.

TÜRK-İSLÂM ESERLERİ MÜZESİ (YEŞİL MEDRESE)

İlk Osmanlı medreselerinden olan Yeşil Medrese, Sultaniye Medresesi diye de adlandırılır. 1414-1424 yılları arasında Yeşil külliyesi içinde I. Mehmed'in (Çelebi) emri ile mimar Hacı İvaz tarafından yaptırılmıştır.

Plan itibarıyla Anadolu Selçuklularının açık avlulu (eyvanlı) medreselerinin bir devamıdır. Yapı malzemesi olarak moloz ve kesme taş ile tuğla kullanılmıştır. Yıldız tonoz ile örtülü giriş eyvanından sivri kemerli bir kapı ve revaklı avluya girilir. Avluyu üç taraftan çeviren revaklar sivri kemerli olup, sondaki karşılıklı birer tanesi beşik tonoz, iki yan eyvanın önündekiler çapraz tonoz, diğerleri ise kubbeli tonoz ile örtülüdür. Revaklardaki sütun ve sütun başlıklarının bir kısmı Bizans Devrine aittir. Revakların arkasında 13 medrese odası, iki yan eyvan, tuvalet ve merdiven boşlukları vardır. Medresenin ikinci bir katı olduğu söylenirse de bu henüz ispat edilememiştir. Aynalı tonoz ile örtülü medrese odalarında birer ocak da bulunmaktadır. Medrese odalarının hizasındaki iki yan eyvan dilimli kemerlidir. Girişin karşısında bulunan ve kare bir mekân gösteren dershaneye iki taraflı merdivenle çıkılır. Kare mekândan kubbe kasnağına istalâktitli pantdantiflerle geçilir. Kubbe sekiz köşeli ve prizmatik Türk üçgenleri ile kaplı kasnak üzerine oturur. Kasnağın her kenarının ortasına birer küçük pencere açılmıştır.

Saçaklar kirpi saçak halindedir. Giriş eyvanındaki ahşap saçak orijinal olmayıp sonraki tamir devrelerine aittir.

Külliyenin diğer yapılarına göre medresedeki çini süsleme çok azdır. Çini süslemelerde mozaik çini ve renkli sır teknikleri kullanılmıştır. Giriş eyvanındaki ahşap kapı üzerinde bulunan yarım beşik tonoz ve batı yan eyvanın tavanı çini kaplıdır. Tavanın ortasında 20 köşeli bir yıldızdan gelişen geometrik motiflerle süslü çini bir tavan göbeği bulunmaktadır. Medresenin diğer çini süslemeleri dış cephede pencerelerin üzerinde bulunan sivri kemerlerin aynalarını dolduran üçgen, kare ve diğer şekillerdeki küçük firuze çinileridir.

Medrese çeşitli devirlerde tamir geçirmiş 19.8.1902 tarihinde Erkek Lisesi'nde açılan Bursa Müzesi 8.4.1930 tarihinde buraya nakledilmiştir. 1955 yılında tamir dolayısıyla ziyarete kapatılmış, yeni teşhir ve tanzim ile 1 Ekim 1956 tarihinde yeniden ziyarete açılmıştır. Son olarak 1972 Mart ayına kadar tekrar onarıma tabi tutulan medrese 22 Kasım 1975 günü Türk-İslâm Eserleri Müzesi olarak bugünkü şekli ile ziyarete açılmıştır.

Medrese Türk-İslâm sanatının üstün özelliklerini taşıyan 12.yüzyıldan 19.yüzyıla kadar tarihlendirilmiş çeşitli eserler sergilenmektedir.

Batı Yan Eyvan
İki yan eyvanlarda teşhir edilen seramikler kronolojik olarak vitrinlere yerleştirilmişlerdir. 12-13. yüzyıl Selçuklu sırsız seramikleri ile yine Selçuk sırlı Rakka seramikleri ve çok nadir olan minai tekniğiyle yapılmış 12. yüzyıla ait çift kulplu bir vazo bu grubun güzel örnekleridir.

Osmanlı seramik gruplarının tümünün yer aldığı seksiyonda; İznik'te yapılmış ve Milet işi diye adlandırılan 14. yüzyıla ait kırmızı hamurlu seramikler, 15.yüzyıla ait mavi-beyaz seramiklerin en nadide örnekleri, yine 15.yüzyıl Haliç işi denilen küçük çiçek ve ince spiral kıvrımlarla süslü seramikler, 16.yüzyıl Şam grubu olarak adlandırılan buğulu renklerin hakim olduğu bir kadeh ve tabak, 16. ve 17. yüzyıl mercan kırmızısının görüldüğü Rodos grubu seramiklerinden tabak sürahi ve maşrapalar teşhir edilmektedir.

I. Oda
Karagöz sanatının çağımız üstatları Hayali Küçük Ali ve Hayali Osman Sözen'in yapıtları olan karagöz figürleri bu odada sergilenmektedir. Karagöz sanatında Türk halkının mizah gücü sahneye konmuş, konular daima yaşanmış cemiyet olaylarından alınmıştır.

Aynı odada tığ, şiş ve iğne ile yapılmış, içine konacak cisme göre "para, mühür, saat, tütün" kesesi olarak adlandırılan keseler teşhir edilmektedir. Ayrıca sim, inci, tırtıl ve boncuklarla işli atlas ve kadife gibi kumaşlardan yapılmış keseler de bulunmaktadır.

Keselerin bulunduğu vitrinlerin bir tanesinde ağızlık, nargile, tütün kutusu gibi keyif eşyaları, diğer vitrinde ise gümüş köstekler ve saat örnekleri teşhir edilmektedir.

II. Oda
Ahşap üzerine motifler oyularak içlerine fildişi, sedef, bağa parçaları gömme sanatı Ortaçağlardan itibaren uygulanmış, özellikle Osmanlılarda büyük bir gelişme göstermiş, 18.yüzyıldan sonra önemini kaybetmiştir. Bu odada bu sanata ait çeşitli kutular ve sehpalar teşhir edilmektedir.

Aynı odada teşhir edilen kapı tokmakları ahşap kapılarda kullanılırdı. Demir ve pirinçten yapılan kapı tokmakları kullanıldıkları yere göre şekil alırlar. Halka, sarkık, kulp, yılan, kuş gibi. Halka şeklindeki tokmaklar genellikle evlerde, yılan şeklindekiler kalelerde, "Yâ Hafız, Yâ Fettâh" yazılı olanlar da camilerde kullanılmıştır.

Ayrı bir vitrinde teşhir edilen alemler, bakır, tombak ve pirinçten yapılmıştır. Genellikle stilize edilmiş palmet, damla ve daire şeklinde olup bazılarının üzerinde ay motifi vardır. Üzerleri çeşitli yazılar ve nebati motiflerle süslüdür.

Ayrıca bu odada bir vitrinde çeşitli anahtar ve kilitler de teşhir edilmektedir.

Dershane
Binanın tek büyük salonu olan dershanede çeşitli eserler sergilenmektedir. Bunlar arasında yazmacılık sanatından örnekler (yemeniler, kenarları sırma işli Bursa işi yağlıklar, bohçalar) ve yazma kalıpları bulunmaktadır. Kumaşın üzerine elle resmedilerek veya tahta kalıplarla basılarak desenlendirilmesine "yazma" denir. Yazmacılık ülkemizde bir halk sanatı olarak doğup gelişmiş ve en güzel örneklerini 16-17-18. yüzyıllarda İstanbul yazmaları ile vermiştir.

Müzenin zengin işleme koleksiyonunda bazı parçaların sergilendiği vitrinlerde bulunan yatak takımları, bohçalar, uçkur, kuşak, yağlık ve peşkirler Türk işleme sanatının bütün tekniklerini içermektedir.

Orta Asya'da doğan işlemecilik Türkler ile batıya geçmiştir. Türk işleme sanatının en güzel örnekleri 16.yüzyılda görülmüş, 18. yüzyıl sonuna kadar süren işlemelerin yerini 19. yüzyılda sırma ile işlenen ve "dival işi" diye adlandırılan işlemeler almıştır.

Maden sanatının bir kolu olan süs eşyaları arasında altın ve gümüş kemerler, kemer tokaları, bilezik, yüzük, küpe ve tepelikler ile gümüş ve ahşap arkalıklı aynalar yer almaktadır.

Aynı salonda bir vitrinde gümüş kakmalarla süslenmiş insan figürleri ve burçları tasvir eden 12-13.yüzyıl tunç Selçuk şamdanları ile kitabeli bir Memlük şamdanı, şerbet kazanı ve avize sergilenmektedir.

Türk maden sanatının en gelişmiş kollarından biri olan silahların üzeri altın, gümüş, fildişi kakmalarla süslenmiş, bilhassa Osmanlılar Devrinde silahları işleme sanatı zirveye ulaşmıştır. Bu salonda teşhir edilen silahlar içinde kesici silahlardan 18. yüzyıla ait eğri tabanlı ve hareli madenden yapılmış iki kılıç 17., 19.yüzyıllara ait yeniçerilerin kullandığı yatağanlar, Kafkas ve Osmanlı kamaları; vurucu silahlardan topuz, şeşper; ateşli silahlardan 17. yüzyıla ait fildişi kakmalı tüfekler ile 18-19. yüzyıllara ait altın bezeme ve gümüş kakmalı çakmaklı tabancalar; maden ve ahşap barutluklar bulunmaktadır.

Diğer bir vitrinde 17. yüzyıl İran silahları sergilenmektedir. Bunlar süsleme itibarıyla aşırı zengindirler, kabartma olarak yapılmış insan, hayvan figürleri ve nebati motiflerle süslenmişlerdir. Yer yer altın bezemede kullanılmıştır. Müzemizdeki kalkan, miğfer, kılıç ve kamalarda da bu tip süslemeler görülmektedir.

Bir diğer vitrinde çeşitli madenlerden yapılmış gülabdan ve buhurdanlar teşhir edilmektedir.

III. Oda
Bu odada gümüşten yapılmış ve çoğunluğu telkârî işlemeli olan çeşitli fincan zarfları, porselen ve lüle fincanlar, kahve güğüm ve değirmenleri ile ahşap kahve soğutucuları bulunmaktadır.

Aynı odada Türk maden sanatının çeşitli örneklerinden olan salep ve şerbet güğümleri ile bir vitrin içinde çeşitli bronz havanlar ve sedef kakmalı bir dibek teşhir edilmektedir.

IV. Oda
Türk maden sanatının ve Türk mutfağının zenginliklerinin birleşmesinden doğan madeni Türk mutfak eşyaları çeşit ve süsleme bakımından çok zengindirler. Mutfak eşyalarının bulunduğu bu odada Osmanlı Devrine ait çeşitli yemek kapları, siniler, ibrikler ile ağaç, kemik, sedef ve bağadan yapılmış kaşıklar ve Timurlu Devrine ait üzeri yivli ve ejder kulplu bir kap bulunmaktadır.

Doğu Yan Eyvan
Bu eyvanda 18-19. yüzyıl Kütahya seramiklerinin yanı sıra çeşitli cam eşyalar ve kumaşlar teşhir edilmektedir.

Cam eşyalar arasında gülabdan, laledan, şekerlik, daldırma, bardak, tabak ve ibriklerin yanında üzeri kitabeli Suriye işi bir sürahi bulunmaktadır. Diğer vitrinde teşhir edilen 19.yüzyıl Beykoz işi opal iyi şamdan ve bir ibrik ile üç adet çeşm-i bülbül baston müzenin gözde eserleri arasındadır.

Aynı yerde Bursa işi kadife kumaşlar ve Yeşil türbenin kapı perdesi teşhir edilmektedir. Türk kumaşları içinde ayrı bir yeri olan Bursa kadifeleri en güzel örneklerini 16.yüzyılda vermiş, 17. yüzyılda bir duraklama devri geçirip 18.yüzyıl sonunda diğer sanat kolları gibi gerileyip bozulmuştur.

V. Oda
Bu odada dergâh eşyaları sergilenmektedir. Dergâhlar camilerden ayrı yerlerde inşa edilir, içinde çeşitli bölümler bulunurdu. Dergâh ve tekkeler tarikat evleridir. Tasavvufa dayanan bu tarikatların kendilerine mahsus merasimleri, ibadetleri, itikatları, felsefeleri, eşya ve rütbeleri vardır.

Tarikat eşyalarından bazı örneklerin sergilendiği bu odada dergâh şamdanları, tesbih, müzik aletleri, müttekâlar, şifa tasları ile çeşitli tarikatlara ait kavuklar bulunmaktadır.

VI. Oda
İslâmiyette figürlü resim yerine yazı üzerinde sanatı bu yüzden çok gelişme göstermiştir. Yirmiden fazla yazı üslubu olduğu kaynaklarda belirtilir. En çok kullanılan yazı şekilleri olarak kufi ve sülüs çeşidi ile birlikte nesihi sayabiliriz.

Türk-İslâm sanatında yazıdan başka kitapları süsleme sanatı da çok gelişmiştir. Kitap sayfalarını altın yaldız ve renkli motiflerle süsleme sanatına tezhip denilir.

Müze el yazma kitap ve levhalar bakımından oldukça zengindir. Bu odada teşhir edilen Memlük Sultanı tarafından I. Beyazıd'a (Yıldırım) hediye edilen Kuran-ı Kerim müzenin en nadide eserlerindendir. 356 sayfadan ibaret olup, sülüs yazı ile yazılmıştır ve çok zengin tezhiplidir.

Kitapların içi kadar dış süslemesi de önemlidir. Kitapları ciltleme (ciltçilik) sanatı Osmanlılarda da çok gelişmiş ve en güzel örneklerini 16. yüzyılda vermiştir. Cilt örneklerinin bulunduğu vitrinde bunların yanı sıra rahle ve gümüş cüz kapları da sergilenmektedir.

Bu odada ayrıca bir vitrin içinde yazı takımları, kalemtıraş ve makaslar ile ayrı bir vitrin çeşitli pirinç şamdan ve fenerler bulunmaktadır.

VII. Oda
Türklerin yaşamında hamamın yeri büyüktür. Çeşitli hamam adet ve eğlenceleri vardır. Kaplıcalar şehri olan Bursa'da ise hamam ve hamam eşyalarının ayrı bir yeri olduğu gibi, havlu dokumacılığı da bu şehrin eskiden beri önemli sanatlarından biri olmuştur.

Bu odada eski bir havlu tezgâhının yanı sıra sim ve ipek işli çeşitli havlu ve havlu takımları, gümüş ve sedef işli takunyalar, hamam tasları, malzeme kutusu ve fildişi taraklar teşhir edilmektedir.

Şark Odası
Müzede bir şark odası düzenlenmiştir. Belirli bir devir özelliği göstermeyen bu odada, eski bir Türk odasının nasıl olabileceği ve ne gibi eşyaların bulunacağı gösterilmiştir.

Ayrıca tavan ahşap kaplanmış, çıtalarla bölünmüş ve ortasına müzenin eserleri arasında bulunan eski bir tavan göbeği konmuştur.

Müzenin avlusunda iki pencere vitrini içinde 19-20. yüzyıla ait Çanakkale seramikleri ile iki büyük şamdan, ayrıca daha öncede müzemize birçok eser kazandıran Fransız koleksiyoncu Joseph Soustiel tarafından hediye edilen üzerinde III. Selim'in portresi bulunan renkli kalem işi süslemeli bir sandık ve II. Mahmud'un tuğrası bulunan Edirnekâri, kabartmaları yaldızla boyalı ahşap bir beşik teşhir edilmektedir.

Sikke Seksiyonu
Sikke madeni para demektir. Türk-İslâm Eserleri Müzesi'nin zengin bir İslâmi sikke koleksiyonu bulunmaktadır. Altın, gümüş, bakır sikkelerden oluşan koleksiyonda tüm Osmanlı padişahlarına ait sikkelerin yanı sıra beylikler, Selçuk, İlhanlı, Memlük, Abbasi, Emevi, Sasani ve diğer İslâm devletlerinin sikkeleri bulunmaktadır.

Yalnız Darphane'de ve müzemizde bulunan II. Beyazıd'ın "Sultan el-Berreyn ve Hâkan el-Bahreyn el-Sultan bin sultan" ibareli altın sikkesi nadir Osmanlı sikkelerindendir.

YENİŞEHİR ŞEMAKİ EVİ MÜZESİ

Bursa'ya 55 km. uzaklıktaki Yenişehir İlçesi merkezinde bulunmaktadır.

İran'ın Şemah kasabasından Anadolu'ya gelerek Yenişehir'e yerleşen Şemaki ailesi tarafından tahminen 18.yüzyılda yapılmıştır. İki katlı evin zemin katında taşlık, sağında mutfak ve kiler, solunda iki kışlık oda bulunmaktadır.

Mutfak duvarına bitişik ahşap merdivenlerle üst kata çıkılır. Bahçeye bakan ön cephe revak şeklinde kemerli bölümlerle dışa açılmaktadır. Solda eyvanlı sofaya açılan bir baş oda, sağda biri büyük, diğeri küçük iki oda bulunmaktadır. Evi süsleyen nebati motifli ve manzara dekorlu kalem işleri 19.yüzyıla aittir.

Bahçede bulunduğu söylenen hamam kısmı bugün yoktur.

17. YÜZYIL OSMANLI EVİ MÜZESİ

Muradiye semtinde II. Murad Külliyesi'nin karşısında bulunan evin yerinde evvelce Sultan II. Murad'ın bir köşkü olduğu sanılmaktadır. Bugünkü ev plan ve süslemeleri bakımından 17. yüzyıl özelliklerini taşımakta olup, Bursa'da halen ayakta kalan en eski ve en güzel evlerden biridir. Bahçe içinde bulunan iki katlı binanın iki kat planı da aynıdır. Bahçeye açılan eyvanlı bir sofa ile eyvana açılan sağda ve solda birer odadan oluşan planda alt kat odaları alçak tavanlı kışlık odalardır. Üst katta baş oda diye adlandırılan odada kalem işi bitki ve çiçek motifleriyle süslü şahane ahşap dolap, geometrik süslü ahşap tavan ve altıgen tavan göbeği zarif görünüşleri ile 17. yüzyıl süslemelerinin özelliklerini göstermektedir.

Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü'ne Dönüş

Bursa İline Dönüş