KARİYE MÜZESİ
Kariye İstanbul'da Edirnekapı semtindedir. Kariye (Khora)
sözcüğünün anlamı eski Yunanca 'da kent dışı, kırsal anlamına
gelirdi. Kaynaklarda çok eski bir tarihe ait sur dışında
bir şapelden söz edilmektedir. Bu şapelin yerine ilk Khora
Kilisesi Iustinianos'ça yeniden yaptırılmıştır. Çeşitli
ek ve onarımlarla Kommenoslar Dönemine kadar ulaşan yapı,
surlara yakın Blakhernai imparatorluk sarayının genişlemesiyle
önem kazanmıştır. 11. yüzyılın sonlarında İmparator I. Aleksios'un
kayınvalidesi Maria Doukaina kiliseyi yeni baştan inşa ettirmiştir.
Kilise kubbesi dört kemerle taşınan kiborion şeklinde bir
mekâna sahiptir. 1204-1261 yılları arasındaki Latin
işgali sırasında manastır ve kilise çok harap duruma gelmiştir.
II. Andronikos (1282-1328) döneminde devrin ileri
gelenlerinden,
edebiyatçı, şair, ve hazine nazırı Theodoros Metokhites
1313'e doğru bu manastır ve kiliseyi onartmış, binanın kuzeyine
bir ek, batısına bir exonarteks ve güneyine bir şapel (parekklesion)
ekletmiştir. Ayrıca bu ekler mozaik ve freskolarla süslenmiştir.
Güney cephede uzanan dar uzun tek nefli bir şapel olan parekklesion
bir bodrum üzerine yapılmıştır. Üstü kısmen kubbe, diğer
kısımları tonozla örtülüdür. Tek apsisi vardır. Bütün batı
cephesi boyunca uzanan exonarteks bugünkü cepheyi oluşturur.
Kuzey kanadı ise önemsiz bir dehlizden ibarettir. Yapının
orta mekânını örten kubbe yüksek kasnaklıdır. Türk
döneminde onarım görmüştür ve ahşaptır. Dış cephelerde yuvarlak
kemerler, yarım payeler, nişler ve taş tuğla örgü sıraları
ile plastik ve hareketli bir görünüm sağlanmıştır. Doğu
cephesi dışa taşkın apsislerle bitmektedir. Orta apsis dıştan
yarım kemerli bir payanda ile desteklenmiştir.
İstanbul'un fethinden sonra bir süre daha kilise olarak
kullanılan binayı 1511' de Vezir Hadım Ali Paşa camiye dönüştürmüştür.
Daha sonra da yanına bir okul ve aşevi eklenmiştir: Mozaik
ve freskolar cami olduktan sonra bazen tahta kepenklerle,
bazen de badana ile örtülmüştür. 1948'den 1958'e kadar Amerikan
Bizans Enstitüsü'nün yaptığı çalışmalar sonunda tüm mozaik
ve freskolar ortaya çıkarılmıştır.
Kariye mozaik ve freskoları Bizans resim sanatının son dönemine
ait (14. yy.) en güzel örnekleridir. Bu mozaik ve freskolar
şaşırtıcı bir benzerlik gösterir. Önceki dönemin yeknesak
fonu burada görülmez. Derinlik fikri, figürlerin hareket
ve plastik değerlerinin verilişi, figürlerdeki uzama bu
üslubun özellikleridir. Dış nartekste İsa'nın hayatı, iç
nartekste ise Meryem'in hayatı ile ilgili sahneler yer alır.
Dış narteksten iç nartekse geçilen kapının üzerinde bir
Pantokrator İsa vardır. Sol tarafta İsa'nın doğumu, Vali
Quirinus'un önünde nüfus sayımı, meleğin Yusuf'a görünüp
Meryem'i alıp gitmesini öğütlemesi, ekmeğin çoğaltılması,
suyun şaraba dönüştürülmesi; sağ tarafta ise haberci kralların
İsa'nın doğumunu haber vermesi, felçlilerin iyileştirilmesi
ve çocukların katli gibi sahneler vardır.
İç nartekse geçildiğinde en güzel mozaik Deisis'tir. Ortada
İsa, solunda Meryem, Meryem'in altında İsaakios, Kommenos
ve İsa'nın sağında bir rahibe görülür. Bu kadın VIII. Mikhael
Palaiologos'un kızıdır. Moğol Prensi Abaka Han ile evlendirilmiş
ve kocasının ölümünün ardından İstanbul'a dönerek rahibe
olmuştur. Bu bölümde kubbede İsa ve dilimler içinde İsa'nın
ecdadı gösterilmiştir. Ana kiliseye giriş kapısı üzerinde
ortada İsa, sol tarafta kiliseyi onaran ve mozaiklerle süsleyen
Theodoros Metokhites kilisenin maketini sunar şekilde gösterilmiştir.
Meryem'in İncil'de yer almayan hayat hikayesi ise apokriflere
dayalı konulardan alınmıştır. İç nartekste Meryem'in doğumu,
ilk adımları, Cebrail'in Meryem'e bir çocuğu olacağını haber
vermesi, tapınağa örtülecek örtü için yün alınması gibi
sahneler yer almaktadır. Esas kilisenin iç kısmında Meryem'in
ölümü, çocuk İsa'yı taşıyan Meryem ve bir aziz mozaiği yer
alır. Parekklesion'un tümü freskolarla süslüdür. Apsiste
görülen Diriliş (Anastasis) sahnesi bir şaheserdir. Onun
üst kısmında yer alan Son Duruşma sahnesi burada tüm olarak
gösterilmiştir. Parekklesion'un sağ ve solunda görülen nişlerin
mezar olduğu bilinir. Parekklesion kubbesinin ortasında
Meryem ve Çocuk İsa, dilimlerinde ise 12 melek tasviri görünmektedir.
Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü'ne Dönüş
İstanbul İline Dönüş