Ülkemizde kullanımı en yaygın olan telli bir Türk Halk Çalgısıdır.
Yörelere ve ebatlarına göre bu çalgıya, Bağlama, Divan sazı,
Bozuk, Çöğür, Kopuz Irızva, Cura, Tambura vb. adlar verilmektedir.
Bağlama ailesinin en küçük ve en ince ses veren çalgısı
Curadır. Curadan biraz daha büyük ve curaya göre bir oktav
kalından ses veren çalgı ise Tamburadır. Bağlama ailesinin
en kalın ses veren çalgısı ise Divan Sazı'dır. Tamburaya
göre bir oktav kalından ses verir.

Bağlama; Tekne, Göğüs ve Sap olmak üzere üç ana kısımdan
oluşmakatadır. Tekne kısmı genelde dut ağacından yapılmaktadır.
Ancak dut ağacının dışında ardıç, kestane, ceviz, gürgen
gibi ağaçlardan da yapılmaktadır. Göğüs kısmı ladin ağacından,
sap kısmı ise gürgen, ak gürgen veya ardıç ağacından yapılmaktadır.
Sap kısmının tekneden uzak kısmı üzerinde tellerin bağlandığı
Burgu adı verilen parçalar vardır. Bağlamanın akordu bu
burgular kullanılarak yapılmaktadır. Sap kısmı üzerinde
misina ile bağlanmış perdeler bulunmaktadır. Bağlama Mızrap
veya Tezene adı verilen kiraz ağacı kabuğu veya plastikten
yapılan araçla çalındığı gibi bazı yörelerimizde parmakla
da çalınmaktadır. Bu çalım tekniğine Şelpe adı verilmektedir.
Bağlama üzerinde ikişerli veya üçerli guruplar halinde
üç gurup tel bulunmaktadır. Bu tel gurupları değişik biçimlerde
akort edilebilmektedir. Örneğin bağlama düzeni adı verilen
akort biçiminde alt gruptaki teller yazılış itibariyle La,orta
guruptaki teller Re,üst guruptaki teller ise Mi seslerini
vermektedir. Bu akort biçimi dışında Kara Düzen, Misket
Düzeni Müstezat, Abdal Düzeni, Rast Düzeni vb. akort biçimleri
de vardır.
Bağlama Sesi / mp3 (663 KB)
Bağlama Sesi / rm (124 KB)
Resim: Bağlama
Türk Halk Çalgılarından Örnekler
Halk Kültürlerini Araştırma
ve Geliştirme Genel Müdürlüğü