Türk asker ve siyaset adamı. Kurtuluş Savaşı'nda, Doğu
cephesi komutanlığı yapmıştır.
İstanbul'da doğdu, 26 Ocak 1948'de Ankara'da öldü. Mehmed
Emin Paşa'nın oğludur. İlköğrenimini İstanbul, Van, Harput
ve Mekke'de tamamladıktan sonra, 1896'da İstanbul Fatih
Askeri Rüştiyesi'ni, 1899'da Kuleli Askeri İdadisi'ni, 1902'de
Harbiye Mektebi'ni ve 1905'te de Erkân-ı Harbiye Mektebi'ni
bitirerek yüzbaşı rütbesiyle orduya katıldı. İki yıllık
kıta stajını Manastır'da yaptı. İttihat ve Terakki'nin Manstır
örgütünün kurulmasına katıldı. 1907'de kolağası (önyüzbaşı)
rütbesi alarak İstanbul Harbiye Mektebi, tabiye öğretmen
vekilliğine atandı. İttihat ve Terakki İstanbul örgütünün
kurulmasında görev aldı.
II. Meşrutiyet'ten sonra Edirne'de II. Ordu 3. Fırka (tümen)
erkân-ı harfliğine (kurmaylığına) atandı. 31 Mart 1909 ayaklanmasında
Hareket Ordusu'nda görev aldı. 1910 Arnavutluk ayaklanmasının
bastırılması harekâtında çalıştı. 14 Nisan 1912'de binbaşılığa
yükseldi. Balkan Savaşı'nda Trakya sınır komiseri olarak
görev yaptı. 1914'te kaymakam (yarbay) rütbesiyle Birinci
Kuvve-i Seferiye komutanlığıyla İran ve ötesi harekâtıyla
görevlendirildi. Bir süre sonra İstanbul Kartal'da 14. Fırka
komutanlığına atandı ve Çanakkale'ye gönderildi. Kerevizdere'de
Fransızlar'a karşı üç ay savaştıktan sonra miralaylığa (albay)
yükseldi. Buradan, İstanbul'da I. Ordu erkân-ı harbiye başkanlığına,
sonra Galiçya'ya gidecek ordunun ve ardından Mareşal Von
der Goltz'un erkân-ı harbiye başkanlığına atanarak Irak'a
gitti. 1916'da Kutü'l-Amare'yi kuşatan 18. Kolordu komutanlığına
getirildi ve burayı aldıktan sonra Irak'ta İngilizler'le
çarpıştı. 1917'de Diyarbakır'daki 2. Kolordu komutanlığına
getirildi ve Van, Bitlis, Elaziz (Elazığ) cephelerindeki
II. Ordu komutanlığına vekâlet etti. 1918'de Erzincan ve
Erzurum'u Ermeniler'den ve Ruslar'dan geri aldı. Ardından
Sarıkamış, Kars ve Gümrü kalelerini ve Karakilise'yi (Karaköse)
kurtardı. Aynı yıl mirliva (tümgeneral) oldu.
Mondros Mütarekesi sırasında sadrazam olan Ahmed İzzet
Paşa'nın erkân-ı harbiye-i umumiye reisliği (genelkurmay
başkanlığı) önerisini kabul etmeyerek Anadolu'da görev almak
istedi. Önce Tekirdağ'daki 14. Kolordu komutanlığına, ardından
da Erzurum'daki 15. Kolordu komutanlığına atanmasını sağlayarak
Nisan 1919'da göreve başladı. Hazırlıkları yapılan Erzurum
Kongresi'nin toplanmasında önemli rol oynadı. Kurtuluş Savaşı'nda
Edirne milletvekilliği ve Doğu cephesi komutanlığı yaptı.
Ermeniler'in eline geçen Sarıkamış, Kars ve Gümrü kalelerini
geri alarak 15 Kasım 1920'de Ermeni ordusunu kesin olarak
yendi. Ermeni hükümetiyle Ankara hükümeti adına Gümrü Antlaşması'nı
imzaladı. Kars'ın alınmasıyla ferikliğe (korgeneral) yükseldi.
Rus Sovyet Sosyalist Federe Cumhuriyeti ve Kafkasya hükümetleriyle
Kars Antlaşması görüşmelerini yürüttü. Kurtuluş Savaşı'nın
bitiminden sonra I. Ordu müfettişliğine atandı, 1923'te
İstanbul milletvekili oldu. 1924'te, TBMM'deki Dörtler Grubu'nu
destekledi. Ardından askerlikten ayrılarak Halk Fırkası'ndan
istifa etti. 17 Kasım 1924'te kurulan Terakkiperver Cumhuriyet
Fırkası'nın başkanlığına seçildi. Parti 3 Haziran 1925'te
Şeyh Sait ayaklanması nedeniyle kapatıldı. Karabekir Mustafa
Kemal Paşa'ya karşı yapılan İzmir suikasti ile ilgili görülerek
bazı partililerle birlikte yargılandıysa da beraat etti.
Siyasi yaşamına on iki yıllık aradan sonra, 6 Ocak 1939'da
İstanbul milletvekili olarak devam etti. 1946'da TBMM başkanlığına
seçildi ve bu görevde iken öldü.
YAPITLAR (başlıca): Sırp Bulgar Seferi 1881, 1911;
Ermeni Mezalimi, 1918; İstiklal Harbimizin Esasları, 1933;
İtalya-Habeş, 1935; Cihan Harbine Neden Girdik, Nasıl Girdik,
Nasıl İdare Ettik?, 2 cilt, 1936-1937; Erzincan ve Erzurum'un
Kurtuluşu, 1939; İstiklal Harbimiz, (ö.s.), 1960; İstiklal
Harbimizde Enver Paşa ve İttihad ve Terakki Erkânı, (ö.s.),
1967; İttihad ve Terakki Cemiyeti 1896-1909, (ö.s.), 1982.
"Kim Kimdir" Listesine Dönüş