Ürettiği resmin sorunsallarıyla olduğu kadar gerçekliğiyle de evrenselliğe katkıda bulunan bir sressam kimliği taşır. Bu, bir ölçüde onun içinde yaşadığı coğrafyadan kaynaklanıyorsa da geniş ölçüde ressamın evrensel duyarlılıkla bütünleşmesinin sonucudur. Akdeniz'in resmindeki öğeler, resmin bir bütün olarak yaşadığı serüvenin heniz dokunmadığı kaynaklardan beslenmekte, onları yeniden üreterek bilinç altına göndermektedir.

Akdeniz'in resminde geçmiş-gelecek, doğu-batı, eskilik-çağdaşlık düzlemleri parçalanmakta ve resimde, uzayın ve zamanın oluşturduğu bileşimde yeniden kurulmaktadır. Onun resimleri usla duygunun, rastlantıyla bilincin, kavramla olgunun kesiştiği noktada düğümlenmekte, geçmişi olduğu kadar geleceği de sorgulamaktadır.

1960'lardan bu yana süren resim çabası içinde Akdeniz, evrensel resimsel gerçeğin bütün evrelerinde bulunmuş ama, kendi özgürlüğünü ve özgünlüğünü kültürler arası geçişimlere yönelerek oluşturmuştur. Bu nedenle de tekcil değil çoğulcu, dışlayıcı değil kapsayıcıdır.

Akdeniz'in resminde ele alınan öğeler kimi yerde malzemenin sınırlarını zorlarken kimi yerlede de onların öncesinde kavramlaştırmanın üstüne gider. Böylelikle, resmin alt yapısını görselin ve algılamanın değişkenliğini irdeler, resmi düşünselin alanına çeker. Akdeniz'in resimleri en son noktasında, olmadığı yerde, boşluğunda, insanın evrensel serüvenin ve yazgısının bir somut izdüşmü olarak kendi kendisini çoğaltır.

Plastik Sanatçılarımızın Özgeçmişleri'ne Dönüş